است ، چون قابل تطهير است . ( و اللَّه العالم ) ب ) احكام وضو سؤال 37 [ اعادهء وضو قبل از پايان آن ] در بين وضو ، با فرض عدم موجب بطلان ، [ از ] سر بگيرد جايز است ، يا نه ؟ و آيا خشك كردن ، لازم است ، يا نه ؟ جواب : اما ابطال و سر گرفتن ، پس مانعى ندارد . و حال وضو ، حال صلاة نيست در حرمت ابطال . و اما خشك كردن ، اگر چه احوط است ، لكن اقوى عدم وجوب آن است . و دعواى اين كه امر به وضو ندارد إلا به اعتبار تتمه ، پس غسل وجه مثلا بدون امر واقع مىشود ، مدفوع است ، به اين كه مخير است ما بين افراد وضو و فرد مأتى به اگر تمام نكند للتالي و ابداً باطل است ، پس تخيير باقى است . سؤال 38 [ مانعيت خار و امثال آن براى وضو ] خار و نحو آن ، اگر در بدن فرو رفته و مقدارى از آن بيرون باشد مانع از غسل وضو است ، يا نه ؟ ( به واسطه آن كه حجبى در ظاهر بشره نشده ) جواب : با امكان بيرون آوردن بدون حرج ، آن مقدارى كه بر فرض بيرون آوردن ، از ظاهر محسوب مىشود از داخل آن سوراخ و جاى خار و همچنين اطراف آن ، بايد شسته شود ، پس اگر آب به آنها نمىرسد بايد بيرون آورد و بشويد . سؤال 39 [ اسراف در وضو ] زياد صرف كردن آب در وضو و غسل اسراف و حرام است ، يا نه ؟ و فرقى هست ميان آن كه در جائى باشد كه آب قدر و قيمتى داشته باشد ، يا نداشته باشد ؟ و بر تقدير حرمت آن زياده روى ، آيا وضو و غسل باطل مىشود به سبب آن ، يا نه ؟ ( به ملاحظه آن كه مقدار زايد از آب مىريزد ، و آن چه باقى مىماند در بشره بدن ، زايد نيست براى وضو و غسل ) جواب : در جائى كه آب قيمت داشته باشد و به حد اسراف برسد حرام است . ففي رواية حريز المروية في الكافي ، عن أبي عبد اللَّه عليه السلام : إن للَّه ملكا يكتب سرف الوضوء كما يكتب عدوانه « 1 » . و في طرق العامة من رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله أنه مر بسعد و هو يتوضأ فقال : ما .

--> ( 1 ) الكافي ج 3 ، صفحه 22 روايت 9 .